ABD’nin Boston kentinde 1919 yılında alkol üretiminde kullanılan 8,7 milyon litrelik dev çelik tankın yüksek basınçla infilak etmesi, sokaklara yayılan 8 metrelik ölümcül pekmez seli yarattı. Saatte 56 kilometre hızla binaları ve köprüleri yıkan facia, 21 kişinin yaşamını yitirmesine ve yüzlerce insanın yaralanmasına neden oldu.
Sanayi tesisindeki devasa depoda gerçekleşen patlamanın ardında, mevsim normallerinin üzerinde seyreden hava sıcaklığı ile tetiklenen fermantasyon süreci yer aldı. İçeride biriken yoğun gaz basıncının metal levhaları zorlaması sonucu parçalanan hazne, çevre yapılara mermi gibi fırlayan gövde parçalarıyla birlikte büyük bir kinetik enerji açığa çıkardı.
Serbest kalan tonlarca sıcak kütle, yerleşim yerlerine ulaştığında önüne çıkan demir yolu köprülerini, evleri ve tünelleri kolayca yıktı. Yoğun kıvamı sebebiyle kaçmayı imkansız kılan yapışkan akıntı, caddelerdeki yayaları ve taşıtları yutarak boğulma ile enkaz darbeleri neticesinde can kayıplarına yol açtı.
Kentin liman sularına ve altyapısına dolan tonlarca kalıntının cadde aralarından temizlenmesi aylar boyunca tamamlanamadı. Aradan geçen uzun yıllara rağmen sıcak günlerde kokusu Boston sokaklarında hissedilen yıkım, endüstriyel depolama ve kimyasal üretim güvenliği mevzuatının baştan aşağı yenilenmesini sağladı.
